kraaienpootjes

Er was eens, meer dan zeven winters geleden, een vrouw voor een spiegel. Ze keek eerst naar haar haren, vervolgens naar de zwarte puntjes op haar kin en dan pas naar haar ogen. Ze wist niet wie het was, die vrouw die naar haar keek. Alsof de vrouw die ze al heel haar leven meedroeg aan de buitenkant, iemand anders…
Lees meer

komma

Ze hield haar hoofd in haar handen. Het woog als een zak vol zand. Vraagtekens baanden zich een weg doorheen de korrelige massa. Ze waren met velen. Gleden weg, zakten scheef. Hun krullerige koppen haakten in elkaar. ‘Ik wil punten,’ zei ze. ‘Dik en rond en zwart en duidelijk. Punten wil ik. En uitroeptekens.’ Hij…
Lees meer

trek een streep

Trek een streep. Los uit de pols of vast aan de lat. Trek een streep.   Kijk naar het blad. Kijk nog eens en sla het dan om.   Kom hier. Kijk naar het lege papier als naar de zee: het brengt zichzelf mee.   En vul het. Vul het langzaam, goedmoedig, onbesuisd, furieus. Geniet…
Lees meer

wit

De koude witte muur blokkeerde het zicht van het meisje. Het was geen muur van sneeuw, wist ze. Een witte Kerst bestond alleen in Tinyboeken. Sneeuw glinstert en de koude ervan kriebelt in je neus. Deze kou knaagde in haar borstkas. Nee, dit was geen muur van sneeuw. Ze probeerde eromheen te lopen, maar wanneer ze bewoog, leek hij haar te volgen. Misschien hoort hij wel bij me,…
Lees meer