Ciara

De wind trekt en duwt om het huis. Wolken pakken samen en slaan op drift, als wrakstukken op zee. Op tv melden mensen met microfoons welk vertier plaats moest ruimen voor een gevecht van lucht met lucht. Welke schade er geleden is. Berekenen mensen die daarvoor gestudeerd hebben hoeveel dat allemaal zal kosten. Intussen schudt…
Lees meer

eindelijk

Nog een geluk dat ik niet verliefd ben, denkt het prinsesje. Die gedachte wordt onmiddellijk van haar troon gestoten door de gedachte aan zijn handen. Breed en hoekig, met stevige, rechte vingers. Daar zullen die van mij perfect in passen, denkt ze. Als de voet van Assepoester in het glazen muiltje. Op een dag klopt…
Lees meer

adem

Haar handen landen in haar schoot, de vuurstokjes als mikado in haar vingers. Er is een vlam. Een hele kleine, maar ze is er. Eindelijk. Rond en witblauw gloeiend. Een speldenkop groot slechts, maar ze is er. Haar grote ogen staren ernaar. Zachtjes blazen moet ik doen nu, denkt ze. Een zuchtje zuurstof geven zodat…
Lees meer

wiskunde

Ze keek alsof ze een wiskundige vergelijking probeerde op te lossen. ‘Denk jij dat dat kan,’ vroeg ze aan haar vriendin, ‘maar een beetje verliefd zijn?’ ‘Hoezo, maar een beetje?’ De vriendin hield niet van hogere algebra. ‘Ja, gewoon. Een beetje. Alleen op zijn stem. Zelfs niet zijn hele stem. Alleen op de lage tonen…
Lees meer