let it go

Met het fluogroene handborsteltje veegde ze de scherven bij elkaar. Ze wist niet hoe ze het glas had laten vallen. Ineens buitelde het naar beneden, leek nog even sterk genoeg om de val te overleven, brak dan toch. Losgelaten, dacht ze. Ik heb het gewoon losgelaten. Dat was wat ze had geleerd: 'let it go'. Ze was er goed in…
Lees meer

vlokken

Het prinsesje had haar kroontje afgezet. In flinterdunne druppels viel de wereld op haar hoofd. Spatte uit elkaar op haar hersens. Gleed niet van haar af, sijpelde naar binnen. Door haar ogen, haar oren, neus en mond. Het rook naar niets en dat niets zette zijn tanden in haar maag. Smaakte naar niets en dat niets…
Lees meer

nieuwe variant

De oude vrouw zat aan de keukentafel. Op de doffe vloer fluisterden de kruimels dat het nog maar middag was. Haar aandacht trok haar naar binnen, naar de holte van haar borstkas. Ze herkende het gevoel, maar niet helemaal. Een nieuwe variant van oud zeer dook op. Langzame gedachten trachtten op te sporen waar ze het had opgelopen. Kronkelige wegeltjes in haar hoofd losten op voor ze bij…
Lees meer

kraaienpootjes

Er was eens, meer dan zeven winters geleden, een vrouw voor een spiegel. Ze keek eerst naar haar haren, vervolgens naar de zwarte puntjes op haar kin en dan pas naar haar ogen. Ze wist niet wie het was, die vrouw die naar haar keek. Alsof de vrouw die ze al heel haar leven meedroeg aan de buitenkant, iemand anders…
Lees meer