ontwapen

Tot de tanden gewapend stond ze tegenover hem. Het harnas strak om haar borst gespannen, haar ademen oppervlakkig. De roestige smaak van bloed nog in haar mond. Hij baande zich een weg doorheen het dichte prikkeldraad. Ongewapend waagde hij zich in de arena. Ontmijn mij, dacht ze, de granaat gebald in haar vuist. Eén voor één…
Lees meer

gras

Afgemat stopten ze op een verlaten parking aan de kant van de weg. De meisjes waren ongeveer even groot en hadden geen enkele fysieke gelijkenis, maar toch hadden ze iets van zussen. Uitgeput zegen ze neer op de harde plaveien. Ze hadden geen idee waar ze waren. Ergens halverwege. De fles helder, fris water die ze deelden, smaakte beter dan alles wat ze ooit gedronken hadden. ‘Kijk,’ wees de éne, ‘tussen die harde stenen groeit toch wat gras hier.’ De verbazing maakte haar stem zacht. ‘Natuurlijk,’ zei de andere. ‘En daar moeten we naar kijken, naar…
Lees meer

Prinses Primula komt eraan

‘Is de inkt bijna droog?’ Primula tikt met de neus van haar muiltje tegen mijn stoel. Ik draai me om, oog in oog met haar vragende kijkers. Plechtig leg ik mijn handen op haar schouders. ‘Primula, de inkt is helemaal droog.’ Haar wangen kleuren rood. ‘Echt waar?’ ‘Echt waar. Alle woorden zitten in hun zinnen, alle zinnen in hun hoofdstukken en alle…
Lees meer