woorden

Hij weeft stilte tussen zijn woorden wanneer hij spreekt. En tussen de hare wanneer hij luistert. Hij luistert veel. Ze kan bijna zien hoe haar woorden binnenwandelen in zijn hoofd, er een hele weg afleggen en thuiskomen binnenin hem. Er staan grote ribfluwelen zetels in zijn huis. Met brede armleuningen en zachte kussens. Daar mogen…
Lees meer

le vent nous portera

‘De wind zal ons wel dragen’. Dat zei hij, wanneer het weer eens gestormd had in hun huis. Wind die woorden uit monden rukte die daar beter waren blijven hangen. Takken die afbraken en de weg naar thuis versperden. Rotte bladeren overal, waarover ze uitschoven. En hard neerkwamen op koude adem. Ze begreep het niet…
Lees meer

krant

Ze vouwt de krant dicht en legt ze in de kartonnen doos bij het andere oude nieuws. Haar vingertoppen zijn grijs van al die vuilheid. Er is zo veel gebrokenheid in de wereld, denkt ze. Overal waar mensen zijn. En binnenin mensen. In een hart bijvoorbeeld. Je krijgt te weinig levens om al die scherven…
Lees meer

stam

Wat kunnen de bomen dat goed, denkt ze. Op de toppen van hun wortels staan ze, klaar om ons te tonen hoe je dat doet: loslaten. En hoe mooi dat is. Ze sloven zich uit in schilderachtige schakeringen van de meest warme kleuren, speciaal om ons te laten zien hoe prachtig het is. Fier rechtop…
Lees meer