oogst

De oude vrouw laat zich zakken op de stoel bij het donkere raam. Nee, ‘oud’ is niet het juiste woord. Het is een vrouw die al veel jaren heeft verzameld. Ze slaat het dikke boek op haar schoot open. De oogstmaan hangt warm en vol tussen roestkleurige wolkenslierten. Het was een rijke oogst, denkt ze. Talrijke spiegels geplukt. Lachende monden, warme tranen. En een hart. Haar blik…
Lees meer

maskers

Het is tijd, denkt ze. Ze haalt de elastiekjes achter haar oren uit en hangt het stoffen mondmasker niet om haar pols. Ze frommelt het op en propt het in haar broekzak. Haar ware gelaat voelt eindelijk lucht. Hij is zacht. Fris en dartel als lente. Ze zuigt hem gretig naar binnen, tot diep in haar longen. Rondom…
Lees meer

stereo

Er hangt iets in de lucht. Uit de reuzenspar van de buren klinkt al dagenlang paniek. De spreeuwen schreeuwen alsof het leven ervan afhangt. Geen lieflijk lied, geen gezellig nestelen in deze lente die plots op zomer lijkt. Gillend golven ze op warme wind. Krijsend strijken ze neer en klauwen ze zich vast aan de takken van de…
Lees meer

gras

Afgemat stopten ze op een verlaten parking aan de kant van de weg. De meisjes waren ongeveer even groot en hadden geen enkele fysieke gelijkenis, maar toch hadden ze iets van zussen. Uitgeput zegen ze neer op de harde plaveien. Ze hadden geen idee waar ze waren. Ergens halverwege. De fles helder, fris water die ze deelden, smaakte beter dan alles wat ze ooit gedronken hadden. ‘Kijk,’ wees de éne, ‘tussen die harde stenen groeit toch wat gras hier.’ De verbazing maakte haar stem zacht. ‘Natuurlijk,’ zei de andere. ‘En daar moeten we naar kijken, naar…
Lees meer

Prinses Primula komt eraan

‘Is de inkt bijna droog?’ Primula tikt met de neus van haar muiltje tegen mijn stoel. Ik draai me om, oog in oog met haar vragende kijkers. Plechtig leg ik mijn handen op haar schouders. ‘Primula, de inkt is helemaal droog.’ Haar wangen kleuren rood. ‘Echt waar?’ ‘Echt waar. Alle woorden zitten in hun zinnen, alle zinnen in hun hoofdstukken en alle…
Lees meer

Prinses Primula wacht op droge inkt

Zonder kloppen stormt Primula mijn werkkamer binnen. ‘En?’ In één beweging wipt ze mijn tafel op. ‘Staan ze allemaal waar ze moeten staan nu?’ Ik zet mijn koffie aan de andere kant. ‘Wat bedoel je, Primula?’ ‘Wel, al die woorden en zinnen en hoofdstukken en industraties!’ ‘Illustraties.’ ‘Ja, die ook! Staan ze nu waar ze moeten staan?’ Ik leg mijn hand op haar wiebelende been. ‘Ja. Alles…
Lees meer