ondertussen

Ik zit op de bank die ik in de paasvakantie zou verven en kijk naar de tulpen in mijn tuin. Gelukkig kan ik dat goed: zitten en naar de tulpen kijken. Wat ik niet goed kan, is niet-denken. Dat moet ik nog leren. Ik doe mijn best, maar blijf een beginneling. Ook niet-piekeren lukt nog…
Lees meer

Canada’s

Ik adem de ochtendlucht in en voel de binnenkant van mijn neus. Onder mijn voeten hoor ik de aarde, ze is hard en zacht tegelijk. Honden met grote poten, mensen met kleine voeten en paarden die blijkbaar met gemak op een rechte lijn lopen, gingen me hier voor. Narcissen steken koppig de kop op en…
Lees meer

sterrenstof

De druppel bloed op haar wijsvinger bolt rond en donkerrood op. Ze heeft zich geprikt, zoals Doornroosje aan het spinnewiel. Maar dan zonder kasteel en zonder prins. Aan een kopspeld. Ze zuigt de druppel op en proeft ijzer. Ik heb de smaak van ijzer, denkt ze. Ik ben gemaakt van ijzer. Ijzer uit de aarde.…
Lees meer

gakken

De wekkerradio heeft in neonrood becijferd dat het 9u56 is. Het is zondag en wankel kantelt ze uit bed. De ganzen van de buren schreeuwen dat de dag al lang begonnen is. Gakken heet dat eigenlijk, denkt ze. De ochtendlucht die door het raam naar binnen slaat, is koud, maar niet ijzig. Fris. Met een…
Lees meer