Recent Posts by Petra Thomas

handen

Toen hij ’s ochtends vertrok, vergat hij zijn handen. Hij liet ze achter op haar lichaam. Ze rustten op haar borsten, haar rug. In haar lende, op haar heupen. Ze liet ze liggen. Ze liggen daar goed, dacht ze. Terwijl ze dat dacht, struikelden haar gedachten over zijn lippen. Ze slingerden overal rond. In haar…
Lees meer

overdressed

Compleet overdressed verschijnt de zon vandaag op mijn terras. ‘Stel je niet zo aan,’ bijt ik haar in septemberstemming toe, 'je bent hier te oud voor.' Het heethoofd bijt terug. 'Wat krijgen we nu? Jij houdt toch van hitte? Is het weer niet goed?' Haar woorden vlammen om mijn wangen, met tandenstokers prikt ze in…
Lees meer

altijd prijs

Ze zijn groter dit jaar, de frambozen van september. En donkerder rood. Er zit meer zomer in, denkt ze. Met gemouwde armen duikt ze de struik in. Vijf zomers geleden waren dit drie stekjes. Nu groeit er een bos in haar tuin. Om haar oren grommen ronde bijen. Met haar vingers gekromd als een grijper…
Lees meer

altijd

Nog geen seconde had ze het koud gehad vandaag. Daarnet misschien even, toen ze uit de tuin binnenkwam en de koelte op haar huid viel als een nat washandje op een koortsig voorhoofd. Maar dat was eerder verfrissend geweest dan koud. In haar wereld bestond er niet zoiets als ‘te warm’. Ze vond het een…
Lees meer

Recent Comments by Petra Thomas