beton

Daar staat hij nu. Met zijn voeten in het nog natte beton. De koude, vochtige brij wordt langzaam hard tussen zijn tenen. Er blijft weinig speelruimte over. Zijn eigen leven is een blok aan zijn been. Dat wat hem recht houdt, haalt hem neer. Dat wat hem neerhaalt, houdt hem recht. Hij ziet het overal…
Lees meer

elisabeth

De regendruppels op het keukenraam glijden langzaam naar beneden. Trage tranen. Het zijn de laatste. Er komen er geen nieuwe meer bij, voorlopig. Behoedzaam breekt de zon door het dikke wolkendek. Het is waar, denkt ze. Het is door de barsten dat het licht naar binnen komt. Het is waar. De oktoberzon kruipt over de…
Lees meer

uitroepteken

Ze voelt zich vandaag één groot uitroepteken. Alsof er een bron borrelt in haar borstkas. Een bron met spuitwater. Met heel veel belletjes. Je ziet het aan haar pas: die is lichter. Haar voeten veren een beetje hoger op dan anders. Zelfs de lucht om haar heen is minder zwaar. Hij vult haar met zo…
Lees meer

tooghoogte

Hij veegt de blauw-wit geblokte toile cirée schoon. Zijn omvangrijke buik zweeft erboven, als een luchtballon. Onder één van de vier tafelpoten zorgt een dubbelgevouwen bierviltje voor evenwicht. De jukebox muziek die uit de bestofte muziekinstallatie stroomt, is zo luid dat elke poging tot nadenken in de kiem gesmoord wordt. De woorden die hier vallen…
Lees meer